Dag 8: Fort Meyers en het Koreshan State Park

Vanmorgen begonnen we rustig aan en reden we om ongeveer 11 uur onze plek op Tampa East af. Er was het nodige onderhoud te doen aan de camper. Tegenover de camping zat een camping world (de vrijbuiter van de VS) waar we onze propaantank hebben bijgevuld. Daarna zijn we nog even gestopt om te tanken en hebben we onze koelkast weer volgestopt bij de Publix.

Dit is een supermarkt, alleen hebben ze hier alleen etenswaren en niet zoals we bijvoorbeeld bij de Walmart gewend waren ook kleren. Gelukkig hadden we hiervan ook niets nodig dus voor vandaag was de Publix helemaal prima! We hebben vers brood, fruit en avondeten voor de komende dagen gehaald. Onze campings zitten wat meer afgelegen dus dan is het fijn om alles bij de hand te hebben.

Na deze nodige stops reden we begin van de middag Fort Myers binnen. Het was even zoeken naar een parkeerplekje waar we met de camper konden staan maar dit lukte gelukkig. Van het dorp zelf hadden we meer verwacht. Er was een korte straat wat ‘ Fort Myers downtown’ was. Hier waren een aantal winkeltjes (opnieuw geen leuke souvenirs, dus Michelle begint enigszins onrustig te worden) en restaurantjes.

Uiteindelijk zijn we op het terras beland bij Ford’s garage. Henry Ford heeft in Fort Myers zijn winterhuisje gehad dus dat was een leuke knipoog. Het was erg leuk ingericht en zelfs op het toilet waren er auto-onderdelen gebruikt.

Daarna zijn we doorgereden naar onze slaapplaats, inmiddels was het al bijna etenstijd maar we hadden nog niet zo’n trek. Dus na een kort chillmomentje in de zon zijn we nog even het park gaan verkennen. We slapen in Koreshan State Park. Dit was vroeger het onderkomen van een religieuze groep mensen en veel van de gebouwen zijn intact gebleven. Het was een kort wandelingetje door het bos en we hebben bij de gebouwen ook even lekker rondgewandeld en de bordjes gelezen.

Daarna zijn we weer langzaamaan terug gelopen. Het nadeel van dit bos is dat er veel beestjes zitten. Nu zijn de hagedissen waarschijnlijk banger voor ons dan wij voor hen, maar telkens als je een stap zet hoor je weer iets ritselen in het bos. Michelle krijgt er spontaan de kriebels van. Helemaal met de wetenschap dat hier ook alligators en lynxen rond kunnen wandelen. Op onze wandeling kwamen we echter wat rustiger wild tegen, een gezellige schildpad zat midden op het pad. We zijn er rustig omheen gelopen om hem maar zo min mogelijk te storen.

Na onze avonturen heeft Yannick gekookt, dit keer een grilled cheese sandwich met een kommetje tomatensoep (niet zo lekker als de honig tomatensoep uit het pakje uiteraard…). Nu is het alweer tijd om de blog te schrijven en ons bed in te duiken. Morgen zit weer vol met avontuur als we richting de Everglades trekken.