Vanmorgen werden we rond 8 uur wakker in het Koreshan State Park. We wilden enigszins op tijd vertrekken want we hadden een rit van ongeveer 4 uur op de planning. Vandaag trekken we diep de Everglades in (het meest zuidelijke en westelijke puntje waar je kunt komen).
Gelukkig hoefden we niet 4 uur achter elkaar te rijden, want we hadden halverwege nog een stop op de planning. Bij het Everglades Safari Park hebben we een airboat tour gedaan, een airboat is zo’n boot met een mega propeller achterop. Het leuke was dat dit een van de weinige operators is die door de National Park Service is aangewezen om in de Everglades te mogen varen. Na ongeveer 10 minuutjes wachten gingen we al van start. De tour op de boot duurde ongeveer 30 minuutjes. We hebben een paar alligators kunnen spotten. Sommige wat groter, anderen wat kleiner. Soms ging de boot best wel hard, dus je moest goed oppassen dat je niet uit je vestje waaide.
Wat vooral tof was aan het varen hier is dat er eigenlijk best weinig land is, maar dat het riet/gras nog steeds best hoog groeit. Hierdoor had je af en toe dus wel het idee dat je op het land af ging en dat het een flinke botsing zou worden, maar dan bleek het dus gewoon meer water te zijn, dus ging alles gewoon zoals het hoorde te gaan.
Na de airboat was er nog een korte informatie ‘show’ over de alligators. Hier werd verteld dat alligators zulke sterke kaken hebben dat ze de schild van een schildpad kunnen doorbijten. Gelukkig doen ze mensen eigenlijk nooit iets, zolang je hen maar ook niets doet. Hij vertelde dat in de meeste gevallen waar mensen werden aangevallen, de mensen de alligators hadden gevoerd, hierdoor associeren ze mensen met eten.
Daarna hebben we even in het restaurant geluncht. Michelle had een burger en Yannick ging voor de gator bites. Dit waren gefrituurde stukjes alligatorstaart. Het smaakte eigenlijk een beetje naar kibbeling, maar dan iets taaier. Hij vond het wel lekker.
Toen zijn we de weg weer op gegaan, na ongeveer 1,5 uur zijn we het park binnen gereden en een half uurtje later kwamen we bij Flamingo uit. Hier is een boatdock en marina, en het heeft een eigen visitors centre en shop. En daarnaast dus ook een campground. We zijn als eerste bij het visitors centre geweest, want deze ging om 5 uur dicht (het was inmidddels half 5 toen we aankwamen). Hier hebben we even rondgelopen. Het leuke is dat doordat het een Nationaal park is, we veel van dezelfde dingen zien als vorig jaar. Zo hebben we vorig jaar van de NPS tokens verzameld. Die hadden ze hier weer, dus hebben we die meegenomen.
Daarna zijn we nog even in de store wezen neuzen en zagen we allemaal mensen aan de kant staan. We hadden van de mevrouw in het visitors centre gehoord dat het nu het goede moment was om Amerikaanse krokodillen en manatees te kunnen zien in de haven. En ja hoor, een krokodil. Eentje lag er zowat op de parkeerplaats, de ander lag in het water te chillen. Aan de andere kant van de haven spotte we vervolgens ook nog een groepje manatees. Waarschijnlijk zat er ook een moeder met baby bij. Wat was dit weer tof!
Toen zijn we ingecheckt op de campground. We hebben hier alleen een elektra aansluiting, maar hebben gelukkig een watertank aan boord en dus genoeg water om de komende nacht op te overleven. En hier kunnen we onze watertank ook weer aanvullen en legen dus dat komt helemaal goed. We hebben hier alleen weinig bereik, lekker rustig zo zonder telefoon. Morgen hebben we weer een wat langere rit, we gaan naar Key West. Maar niet voordat we eerst nog even bij de andere gift shop in het park zijn gestopt natuurlijk.














Wat gaaf, jullie zijn op het zuidelijkste punt van het vaste land van Noord-Amerika geweest! Dan ben je dus echt dichtbij Cuba. Mooie foto’s gemaakt hoor. Hoeveel mensen zitten er dan met jullie op zo’n propeller boot? Fantastische ervaring, weer deze reis. Nog veel plezier.
LikeLike
Wat gaaf allemaal zeg
LikeLike